1867
hotel


Sinds het InterContinental Amstel Amsterdam, oorspronkelijk genaamd en lokaal bekend als het "Amstel Hotel," haar draaideur in 1867 opende, is het vermaard door de bijzondere gasten die het altijd heeft mogen verwelkomen; leden van aristocratie en Koninklijke huizen, politieke leiders, beroemdheden en hoogwaardigheids-bekleders. Tegenwoordig is het InterContinental Amstel Amsterdam nog steeds thuisbasis van deze gasten, maar trekt het ook honeymooners, lokale en internationale zakelijke gasten en gasten die graag en vaak reizen.

Gerangschikt in de lijst van beste hotels in de wereld, is het statige hotel perfect gelegen aan de oevers van de rivier de Amstel, met uitzicht op het water van bijna alle delen van het hotel, op loopafstand van het financiële hart van de stad, de exclusieve winkelstraten en diverse culturele attracties. Het hotel beschikt over Michelin-ster restaurant La Rive, de Amstel Bar & Brasserie, het Amstel Lounge met hun terrassen en biedt zes luxe banqueting faciliteiten.

Intercontinental Amstel Amsterdam is Green Engaged gecertificeerd.

Historia

Het Amstel Hotel neemt een belangrijke plaats in de Nederlandse hotelgeschiedenis in. Het hotel was het allereerste voorbeeld van de Grand Hotels zoals we deze nu kennen. Voor de opening van het Amstel Hotel in 1867 kende Amsterdam geen logeergelegenheid van internationale allure.

Een paleis aan de Amstel – dat stond Dokter Samuel Sarphati voor ogen toen hij het plan voor een hotel van Internationale allure bedacht. Terwijl andere Europese steden al wel de trend van het Grand Hotel hadden ingezet, bestonden er in Amsterdam alleen eenvoudige logementen. Sarphati, die een drukke huisartsenpraktijk had, was idealist. Hij besteedde veel aandacht aan het welzijn van de stad. Sarphati was een van de drijvende krachten achter de bouw van het paleis voor Volksvlijt; een enorm tentoonstellingsgebouw op het Frederiksplein, de plaats waar nu het gebouw van de Nederlandse Bank staat. De nabij gelegen Sarphatistraat, Sarphatikade en Sarphatipark danken hun naam aan deze arts.

In 1863 kwam hij met plannen voor een grandioos hotel aan de Amstel. Het hotel moest zich kunnen meten met vorstelijke paleizen. In een tijd waarin alle hotels in het centrum stonden, was dit een ongebruikelijke plek voor een hotel. Maar volgens Sarphati was er een nieuw reizigerspubliek op komst. ”Vroeger wilde men na het werk zo snel mogelijk naar huis en haard terugkeren. Omdat men elke weg te voet moest afleggen, was de nabijheid van kantoren en de markt de beste aanbeveling voor een logement. Thans verlangt men in een hotel wat in elk woonhuis hoofdzaak is: ruimte, lucht, licht en bovendien een schoon uitzicht, een fraaie omtrek”.

Aanvankelijk was het moeilijk investeerders te enthousiasmeren. Ze schrokken terug voor de grote weelde die ze als verspilling beschouwden. Sarphati liet zich niet vermurwen. Hij kocht zelf de grond van de gemeente, liet een deel van de Amstel en de Singelgracht dempen en begon aan de fundering. Oorspronkelijk zou het hotel uit vier vleugels bestaan. Gebouwd rond een met glas overdekt binnenterrein dat via de Sarphatistraat toegankelijk zou zijn voor koetsen. Uiteindelijk is alleen de westelijke riviervleugel van het ontwerp gerealiseerd.

Architect Cornelis Outshoorn kreeg de opdracht het Amstel Hotel te ontwerpen. De eerste steen werd op 26 april 1866 gelegd. De bouw verliep voorspoedig en een jaar en een dag later op 27 april 1867 was het hotel af. Helaas overlijdt de heer Sarphati zelf op 23 juni 1866, zodat hij zijn droom nooit verwezenlijkt ziet.

Outshoorn liet zich voor het exterieur van het Amstel Hotel inspireren door de Franse renaissancestijl van de 16e en 17e eeuw, zoals die werd toegepast in het Louvre en de kastelen aan de Loire. Hij koos voor rode en gele baksteen. Nooit eerder was baksteen bij een dergelijk representatief gebouw gebruikt.

Na de officiële opening van het hotel op 16 juli 1867 verstomde de kritiek. Het hotel werd alom geprezen. Vooral de entreehal was adembenemend. Geen ander hotel in de hoofdstad had een ruimte die eraan kon tippen. Marmer, kristallen kroonluchters, Perzische tapijten, uitgelezen meubilair, bladgoud en het hoge plafond zorgden voor een unieke sfeer. In 1899-1900 werd het hotel met een etage verhoogd. In het eerste jaar kostte een kamer anderhalf of twee gulden, daarbij kwam dan wel een kwartje voor de bediening en een kwartje voor de waskaars. Het ontbijt kostte 75 cent, een diner twee gulden en een badkamer een gulden. Bij de opening waren er weliswaar honderd kamers klaar, maar slechts 25 daarvan waren beschikbaar voor gasten. Door financiële problemen waren de kamers op sobere wijze ingericht.

De beginjaren van het Amstel Hotel verlopen moeizaam, er wordt al gedacht over sluiting. Hoewel in 1870 de Frans-Duitse oorlog uitbreekt, gaan de zaken in dat jaar beter. De oorzaak voor deze gunstige ontwikkeling ligt in de bijzondere clientèle die het Amstel Hotel bezoekt. Deze bijzondere clientèle wordt aangetrokken door Dokter Johann Georg Mezger, een jonge arts die zijn praktijk in het hotel houdt.

Dr. Mezger behandelt alle lagen van de bevolking, maar is vooral bekend door de vele vorstelijke en adellijke personen die hij in zijn praktijk ontvangt. Deze personen verblijven vaak in het Amstel Hotel. Achttien jaar lang ontvangt Dr. Mezger zijn patiënten in het hotel, totdat hij in 1888 besluit naar Wiesbaden te verhuizen. Dr. Mezger wordt gezien als de grondlegger van de huidige fysiotherapie. De verwachte achteruitgang van het aantal bezoekers valt gelukkig mee. Ook de vorsten blijven komen, zoals de sjah van Perzië en de kroonprinses van Oostenrijk.

Van het oorspronkelijke interieur van het Amstel Hotel is in de loop der jaren veel verloren gegaan, de entreehal is echter in de authentieke 19e eeuwse staat bewaard gebleven. De kroonluchter in de lobby is origineel en komt uit 1896. Het hotel heeft zich in de loop der tijd aangepast aan de veranderende eisen wat stijl en comfort betreft, maar heeft een heel eigen karakter behouden. In november 1990 sluit het Amstel Hotel voor een grootscheepse verbouwing. Bijna twee jaar later in september 1992 heropent het Amstel Hotel zijn deuren; om een hotel te onthullen wat met recht een hotel van onvergelijkbare klasse genoemd mag worden.

De oorspronkelijke 111 kamers zijn omgebouwd tot 79 kamers en suites, variërend van Executive kamers, tot Junior en Executive suites en de Royal Suite. De architect verantwoordelijk voor de renovatie is de Amerikaan Mr. John Irving. Hij werd bijgestaan door de heer Pierre Yves Rochon, verantwoordelijk voor het interieur, en mevrouw Anette de Koning, verantwoordelijk voor de inrichting van de tuin (nu terras). Tevens zijn er voor de gasten boten beschikbaar om een rondvaart te maken over de schitterende en wereldberoemde grachten van Amsterdam.
Kies categorie voor meer info
Hotelovernachting Vergaderen Trouwen Congressen Dineren HighTeas

Snel kiezen